Matematyka za pomocą nitki i igły. Proponowana metoda może być uznana za wyszywanki paraboliczne wektorowo. Wyszywane elementy proponowanych kompozycji to głównie figury geometryczne – trójkąty, czworokąty, koła, owale, krzywe matematyczne – przekształcone w kwiaty, zwierzęta, krajobrazy. Takie wzory można narysować ale wyszywanka wygląda ciekawiej. Do pracy potrzeba oczywiście igły (niezbyt grubej) i nici. Wyszywamy na tekturkach – powinny być dość sztywne – z odpowiednio wykonanymi dziurkami. Do przygotowania schematu trzeba często posłużyć się cyrklem, linijką, umieć podzielić odcinek na równe części. Wyszywanki mogą więc być jednym z narzędzi w procesie dydaktycznym, stanowić czynnik wspomagający i ułatwiający integrację przedmiotów, zarówno na szczeblu kształcenia zintegrowanego jak i w starszych klasach szkoły podstawowej czy gimnazjum na lekcjach matematyki, przyrody, biologii, plastyki, techniki czy języka polskiego, na kołach zainteresowań zajęciach pozalekcyjnych, w świetlicy jak również i w domu.. Nauczyciel może realizować wiele różnych treści edukacyjnych i w znacznym stopniu urozmaicać i uatrakcyjniać pracę. Wyszywanie tą metodą dostarcza wiele satysfakcji z rozwiązywania określonych trudności, uczy spostrzegawczości, dokładności i precyzji. Rozwija również wyobraźnię oraz koncentrację uwagi. Pobudzając aktywność twórczą kształtują się odczucia estetyczne ucznia, rozwija się jego wrażliwość na piękno. Wyzwalają się twórcze postawy i działania, ambicje i wytrwałość w dążeniu do wyznaczonego celu. Mocne skoncentrowanie się na wyszywaniu uspokaja wewnętrznie, sprawia, że nawet uczniowie nadpobudliwi wyciszają się i skupiają się całkowicie nad swoją pracą.

Pracę z wyszywankami musimy rozpocząć od poznania metody, od najprostszych elementów aby opanować technikę pracy i nie zniechęcić zbyt trudnym na wstępie zadaniem. Od początku należy zadbać o precyzję wykonania, bo od tego zależy efekt końcowy kompozycji. Po opanowaniu przez uczniów tej metody warto zachęcić ich do samodzielnego zaprojektowania wzorów i szablonów.

Wyszywanie swobodnie daje się łączyć z innymi technikami plastycznymi, może stanowić tylko pewien element rysunku, albo odwrotnie – wyszywankę można uzupełnić malowaniem, niektóre elementy można narysować kredkami lub po prostu dokleić. Bardzo oryginalne kompozycje można uzyskać, łącząc wyszywanki z japońską sztuką origami. Zestawiając ze sobą nici i papier, uzyskujemy nietypowe kształty i formy, a różnorodna faktura papieru, jego bogata kolorystyka wzbogaca kompozycje i dodaje im uroku.

Materiał opracowany na podstawie książek: „Matematyczne wyszywanki. Sztuka kreślenia nitką”, H. Balbier, P. Pawlikowski, J. Pasławska; „Nitką malowane” i „Lekcje nitką malowane” E. Żurawskiej - Dobrowolskiej; abc origami D. Dziamskiej oraz własnych umiejętności oraz doświadczeń zdobytych podczas zajęć w pracowniach całodobowych  na Krajowych Konferencjach Stowarzyszenia Nauczycieli Matematyki.